spotkanie z Olą (1.07-13.07)

Jak pisałam wam wcześniej, spotkałam się z Olą.
Z moja internetową przyjaciółką.
Niedługo będziemy mieszkały w innych krajach, super co nie?
na początku miałyśmy spędzić ze sobą 7 dni, potem wyszło że 10 a okazało się, że wyszło na to, że spędziłyśmy ze sobą 2 tygodnie:)

w dzień jej przyjazdu, była to środa, nie mogłam spać.
Wcześnie wstałam, ubrałam się i chodziłam po całym domu. Bez celu, nie mogłam usiedzieć w miejscu.
Mimo, że miała być u mnie na miejscu o godz. 10:46, a mam na dworzec 30 min to wyszłam o 9:00 z domu.
Po drodze spotkałam się z koleżanką, która miała mi nagrać jak witam się z Olą.
Czekając na peronie, cały czas mówiłam, gdzie ona i jest i wgl
płakałam prawie.
Nie mogłam się doczekać aż wysiądzie z tego pociągu.
Gdy wyszła, zobaczyłam ją...od razu pobiegłyśmy w swoją stronę.
Miałam już ją tak blisko...
Byłam najszczęśliwszą osobą.

Pisząc ten post, Ola jest jeszcze obok mnie. Siedzimy razem. Ona płacze i ja też płacze.
Bo wiemy co nas czeka, czeka nas to, że jutro już nie będziemy obok siebie.

Teraz opowiem jak minęło nam to 13 dni, w skrócie oczywiście, bo gdybym miała napisać wszystko dokładnie, każdy dzień po kolei, to strasznie dużo by to zajęło.
Na wstępie powiem, że to były najwspanialsze dwa tygodnie w moim życiu.
Kłóciłyśmy się, to chyba jak w każdej przyjaźni, ale to udowadnia jak bardzo nam na sobie zależy.
Kłóciłyśmy się a po trzech minutach ciszy ''Kocham Cię'', ''ja Ciebie też''
Przez te wszystkie dni, nie myślałam o innych problemach.

Byłyśmy we dwie a jadłyśmy za dziesięciu przez ten czas, taki szczegół. Może mało ważny ale jest.
Wspaniałe jest to, że mamy takie samo poczucie humoru, może dla niektórych chamskie, no ale nasze.
Mamy tyle wspomnień, których nigdy nie zapomnimy.
Napisałabym je z chęcią ale naprawdę ten post by się tak dłużył strasznie.

Najgorsze czeka nas jutro. Pożegnanie.
pożegnać się z osobą, która daję Ci tak dużo szczęścia, jest straszne.
będzie dzieliło nas ok. 2000km
Cały wieczór płaczemy i nie możemy uwierzyć w to, że to tak szybko minęło.
Dopiero przyjechała a teraz już wraca. Coś nie tak.

ale ta przyjaźń przetrwa wszystko, my to wiemy.
NA ZAWSZE


Ola wiem, że to czytasz
Więc wiesz, jak bardzo jesteś dla mnie ważna, jak bardzo cie kocham.
Obiecuje, że zawsze będę przy Tobie.
jesteś najcudowniejszą przyjaciółką, jaką można sobie wyobrazić

Chciałam jeszcze podziękować osobą z naszej grupy '' kwiatonators'', że takie miłe słowa nam piszecie, że jesteśmy waszymi ''bohaterkami'', że dzięki nam wierzycie w internetową przyjaźń.
Pocieszacie nas, że mamy się nie martwić, że nie długo nie będziemy obok siebie.
Za te wszystkie słowa. To jest naprawdę kochane.

Najbardziej chciałam podziękować Dawidowi, przecież bez niego byśmy się nie znały
To dzięki Tobie Dawid. Kochamy Cie.
Dziekujemy.

Zrobie jeszcze filmik na youtube:)
Naprawdę trudno jest opisać 13 dni, w których się tak dużo dzieło w jednym poście.

Chciałam tylko napisać, że mam najwspanialszą przyjaciółkę na świecie.
Przyjaźń internetowa istnieje, mimo kilometrów.
ta przyjaźń różni się tym, że bardziej doceniasz chwile spędzone ze swoją przyjaciółką czy przyjacielem.

tutaj wstawie jeden malutki kolaż, z naszymi zdjęciami.
Naprawdę mamy mnóstwo zdjęć
więc jak chcecie pooglądać zdjęcia czy filmik jak się witałyśmy z Olą to zapraszam na instagrama:)

https://instagram.com/patihaloo/

za co jestem mu wdzięczna?

Najbardziej jestem mu chyba wdzięczna za to, że jest jest.
Nie którym się wydaje, że jak on może mnie pocieszyć skoro, nie ma go przy mnie?
On przy mnie jest, wystarczy że posłucham jego piosenki, coveru, obejrzę filmik albo chociaż zobaczę zdjęcie jak się uśmiecha..to od razu jest mi lepiej.
Prawda jest taka, że tylko on umie mnie pocieszyć. Nikt inny nie umie zazwyczaj tego zrobić.

Jestem mu wdzięczna, że nauczył mnie tego, że muszę być sobą. Nie mogę się zmieniać dla nikogo.
Albo ktoś mnie akceptuje taką jaką jestem albo nara.:)

Nauczył mnie tego, że nikt nie mogę się poddać. Chociaż czasami jest ciężko nie możemy odpuszczać ''Nie poddaję się wciąż walczę''
a jeśli się nie uda za pierwszy, drugim, dziesiątym razem to'' Padłeś? powstań! Popraw koronę i zapierdalaj'':)

Jestem my wdzięczna za to, że za każdym razem kiedy spojrzę mu w oczy, przytulę to zapominam o wszystkich problemach. Liczy się tylko to, co jest w tym momencie. Liczy się to, że mam przy sobie osobę, która daje mi szczęście:)

Jestem mu wdzięczna za to, że dzięki niemu poznałam najwspanialsze osoby na świecie:)

Jestem mu wdzięczna tak naprawdę za wszystko, za wszystko co dla mnie robi.
Po prostu, że zmienił moje życie. Nie wyobrażam sobie teraz mojego życia bez niego, heh.

możecie zobaczyć filmik:)

https://www.youtube.com/watch?v=5B6ahSPGUu8

Internetowa przyjaźń

Jak większość z was mam swoją internetową przyjaciółkę.
W sumie nie jedną, poznałam dużo wspaniałych osób, z którymi na prawdę świetnie się dogaduję.
Nie którzy z was, myślą pewnie, że po co jest internetowa przyjaźń?
Moim zdaniem internetowa przyjaźń jest taka sama, jak ta realna.
Różnicą się one tym, że internetową dzielą kilometry.

 W pełni zgadzam się z Dawidem '' kilometry nie znaczą nic, jeżeli ktoś jest dla Ciebie wszystkim''

Chciałam wam opowiedzieć coś o moich internetowych przyjaźniach.
Niby nie dawno, a wydaję się, że to tak dawno (09.05.2015r.) zobaczyłam pierwszy raz Ole.
Nie wiedziałam, że przyjedzie na koncert, od samego początku mówiła, że nie przyjedzie.
Wreszcie ją zobaczyłam, byłam i jestem najszczęśliwsza.
Udało nam się. Wam też się uda.
Możliwe, że 19 Czerwca zobaczymy się na koncercie. Ale nic nie jest pewne.
A we wakacje spędzimy razem tydzień,przyjedzie do mnie.
Straszne jest to, że nie długo ona przeprowadza się na stałe do Anglii.
Więcej kilometrów..
Wiemy, że zawsze możemy na siebie liczyć.
Mamy do siebie zaufanie, co jest w przyjaźni najważniejsze.
Oczywiście, że jest mi przykro, że jesteśmy tak daleko od siebie, ale cieszę, że poznałam taką wspaniałą osobę jaką jest ona. 
My z Olą też czasami się poddajemy. Informacja o jej przeprowadzce strasznie nas zdołowała, będziemy miały do siebie jeszcze dalej..ale damy radę. 

Jedną z moich internetowych przyjaciółek, spędzę 11 dni na obozie.
Bardzo się cieszę, zostało 86 dni. (16.08-27.08)
te wakacje będą najlepsze, już nie mogę się doczekać.

Dużo osób się poddaje, nie wierzy w to, że w końcu spotka swoją internetową przyjaciółkę.
Uwierzcie w to, marzenia się spełniają.
Czasami trzeba trochę na to poczekać, ale się uda.

''Czas i odległość pokazuję kto jest prawdziwym przyjacielem''

Rok- Dancing with the stars, taniec z gwiazdami

Dzisiejszy post będzie bardzo krótki, chciałam tylko wam napisać, że dzisiaj mija rok od odpadnięcia Dawida w Tańcu z gwiazdami.

Wczoraj Dawid wystąpił gościnnie w tym programie. Dokładnie wystąpił dwa razy.
Zaśpiewał i zatańczył.
Po wczorajszym występie, uświadomił nam, że naprawdę wspaniale nauczył się tańczyć.

Wspomnienia wróciły. Pamiętam ten dzień, kiedy odpadł.
Te jego łzy, nasze łzy. Dawid przecież tak bardzo zakochał się w tańcu i zżył się z tym programem i Janją. A to wszystko tak minęło.
Chociaż wczoraj przez chwilę mogliśmy przypomnieć sobie jak to było, chociaż nadal mam wrażenie, że on nadal jest w tym programie.
Nie dociera do mnie, że przecież to było rok temu.
Ale wszystko co dobre, szybko się kończy.
Dużo zmieniło się przez ten rok. Bardzo dużo.

To tyle na dzisiaj, miłego weekendu:)

Ostrów Wielkopolski 09.05.2015

Koncert odbył się, na corocznych Majostaszkach.
W tym roku mogliśmy głosować na gwiazdy, które chcemy, żeby przyjechały. Byli to: Dawid Kwiatkowski, Lemon i Grzegorz Hyży.
Oczywiście głosowanie wiemy, kto wygrał-Dawid
Ten koncert był dla nas szczególnie ważny, odbywał się w naszym mieście. Więc chciałyśmy, żeby Dawid zapamiętał ten koncert jak najlepiej, i po raz trzeci wrócił:)

koncert zaczynał się o godzinie 20:30 a my oczywiście już o 9:00 wyczekiwałyśmy pod sceną.
Ok. godziny 13:00 Dawid pojawił się na scenie, miała odbyć się próba, ale w sumie jej nie było.
Dawid zwiedzał sobie Ostrów, co było widać na jego snapie, a tutaj jest to, a tutaj to..
Tak jakoś miło mi się zrobiło, ponieważ Dawid jeździł w okolicach mojego domu.
Później dostałyśmy indyfikatory, ponieważ bardzo poprosiłyśmy prezydenta miasta, który po dłuższym czasie oczekiwania, oznajmił nam cudowną odpowiedź.
Trochę się stresowaliśmy, dlatego,że najpierw spotkanie miało się odbyć o godzinie 14:00, potem,że o 19:00 a na końcu okazało się, że jest o 20:00.
Miałyśmy już najgorsze myśli, że po prostu spotkanie się nie odbędzie. Miałyśmy już łzy w oczach, przecież tak długo się o spotkanie starałyśmy.
po godzinie 19:00 pod urząd miejski, przyszedł po nas asystent prezydenta, i poszliśmy razem za scenę na spotkanie z nim.
Byłyśmy najszczęśliwsze, ta myśl, że zaraz zobaczymy, przytulimy osobę, która znaczy dla nas więcej niż WSZYSTKO.
Przyjechał na spotkanie Dawid, swoim kamperem :D

Przytuliłyśmy go, powiedział, że mnie pamięta co było, takie wspaniałe..
po spotkaniu, poszłyśmy pod scenę.
A tam kto stał? Moja Ola. Ola z którą właśnie na tym koncercie pokonałyśmy kilometry. Mówiła mi, że nie przyjedzie od samego początku. Wkręciła mnie.
Jak się zobaczyłyśmy, od razu pobiegłyśmy i się przytuliłyśmy. Stałyśmy przytulone przez kilka dobrych minut, płakałyśmy ze wzruszenia, że nam się udało.
Do teraz nie wierzę, że w to, że ją przytuliłam.
Najgorsze jest to, że ona jedzie na stałe do Anglii. Będzie dzieliło nas jeszcze więcej kilometrów, niż dzieli nas teraz.
Ale przecież jak to Dawid powiedział '' kilometry nie znaczą nic, jeśli ktoś znaczy dla Ciebie wszystko''
Okazało się, że przyjedzie do mnie we wakacje, jeszcze przed wyjazdem z kraju. Ale o tym w innym poście..

Od razu mogę powiedzieć, że to był najlepszy koncert, ze wszystkich na których byłam.
Jeszcze nigdy się tak na żadnym nie zmęczyłam, nigdy.
Dawid podczas koncertu uśmiechnął się do mnie, i pokazał palcem :') co znowu było cudowne.
Kwiatkowski sam stwierdził, że jak na razie był to dla niego najważniejszy koncert, po ostatnim wypadku, daliśmy mu dużo pozytywnej energii i  go bardzo pozytywnie zaskoczyliśmy.

Po koncercie poszłyśmy pod hotel, poczekać za Dawidem, ale dodał snapa, że jest zmęczony, więc postanowiłyśmy wrócić do domu. Chciałyśmy aby odpoczął.
Gdy wróciłyśmy, wszystko do mnie dotarło. To, że właśnie przytuliłam Dawida, Ole...

Rano wstałyśmy o godzinie 6:10 i szykowałyśmy się pod hotel, aby pożegnać Dawida.
O godz. 7:00 byłyśmy pod hotelem.
Nie wiedziałyśmy, z której strony wyjdzie Dawid, czy z przodu czy z tyłu, co było trochę stresujące, nie powiem, że nie.
Dawid wyszedł z hotelu o godz. 11:40, pożegnałyśmy się z nim i pojechał..
był tak blisko a znowu jest daleko.
Wszystko co dobre, kiedyś się kończy:)
~Patrycja

23.04.2015 KONIN

"To co dzisiaj jest rzeczywistością, wczoraj było nierealnym marzeniem"

W tym poście chcemy choć trochę opowiedzieć Wam co działo się wczoraj i co przeżywamy dzisiaj.

Wczoraj odbył się koncert w Koninie. Szkoła,która wygrała w konkursie na nakręcenie filmiku do piosenki wygrała koncert Dawida. W tym dniu pojawili się także aktorzy serialu "Szkoła" Koncert odbył się plenerze i był to pierwszy koncert plenerowy.

A więc jak to się zaczęło...

Kiedyś miałyśmy plany w sprawie koncertu w Koninie ale kiedy okazało się, że koncert jest zamknięty, straciłyśmy wszystkie nadzieje na dostanie się tam. W środę wieczorem Dawid dodał tweet'a ,że na koncert może wejść 150 pierwszych osób, więc bez zastanoanienia kombinowałyśmy jak dojechać na miejsce. Nie mogłyśmy spać, były nerwy czy uda nam się zobaczyć najważniejszą dla nas osobę. Rano wszystko było jasne -UDAŁO SIĘ, JEDZIEMY. Byłyśmy w szoku,że z dnia na dzień po prostu pojedziemy na koncert i zobaczymy go. Prędko szykowałyśmy się ,wsiadłyśmy rano w samochód i wyruszyłyśmy w drogę.Cieszyłyśmy się,że na tablicach informacyjnych coraz mniej jest do Konina. Kiedy już przyjechałyśmy była godzina 13. Na miejscu były już dziewczyny,które też czekały na koncert. Odrazu się z nimi zapoznałyśmy. Na koncert wpuszano o godzinie 18 , więc to czekanie było najgorsze. Czy na pewno wejdziemy i będziemy blisko sceny.Czekałyśmy rozmawiając z dziewczynami na temat naszego idola,znowu kolejny przykład,że Dawid łączy ludzi.

z Kwiatonatorsami !

Około godziny 17 Dawid przyjechał na miejsce i zaczął swoje wstępne próby na koncert.Coraz więcej nerwów i oczekiwania. Było strasznie gorąco lecz nikomu to nie przeszkadzało,bo każdy miał jeden cel w tym dniu. Pojawiła się również mała dziewczynka,która była niepełnoprawna. Jedna z przedstawicielek samorządu załatwiła wejście do Dawida. Gdy weszła na plener jako jedyna z pierwszych osób pobiegła swoimi siłami o kulach do Dawida a ten odrazu ją uściskał, zaczął z nią rozmawiać i robić zdjęcia. Dziewczyna bawiła się z Weedy'm i z naszych ust wydobyło się westchniecie "Ooo.."

Minęła 18- czas wchodzić. Wrzosek przyszedł do nas i dawał nam pieczątki na rękach. Po 18 otworzyli przejście i zaczęli powoli wpuszczać nas przed scenę. Kiedy już przeszłyśmy,szybko biegłyśmy na pierwszy rząd przy scenie. Był to koncert w plenerze, więc na miejscu było już pełno fotografów jak i udzielania wywiadów. Można było sobie zrobić zdjęcie np. ze serialową Barbarą Gruszką ze "Szkoły". Był tam również znany nauczyciel od francuskiego Patrice Nieckowski oraz nauczyciel wychowania fizycznego Tomasz Dudziak. Zrobiłyśmy sobie zdjęcie z "Gruszką" a Patrice dał nam autograf.

18:30 zaczęły się śmieszne konkursy z nagrodami,żeby umilić nam czas oczekiwania.Wystąpił także Filip Mettler -finalista programu X-Factor ,który zaśpiewał swoją piosenkę "Twoje życie".Następnie nastąpiło oficjalnie przekazanie nagrody dla szkoły. Pożniej zaprosili nas na koncert Dawida.

"To jest Twoje życie,

To dla Ciebie jest ten świat.

I tylko taki będzie.

Jak mu sam na imię dasz."

Po takim długim czekaniu od 13 nareszcie Dawid wszedł na scenę. Serce zaczęło bić mocniej. Cudowne uczucie zobaczyć jak nasze całe życie wchodzi na scenę, wita się z Tobą i zaczyna śpiewać piosenkę,której jej tekst oczywiście znasz na pamięć. Stałyśmy w pierwszym rzędzie centralnie na przeciwko niego. Zaśpiewał 3 piosenki a tu nagle wyłączyli prąd. Odrazu zszedł ze sceny. Okazało się,że była awaria i wywaliło korki. Wszyscy nie wiedzieli czy koncert nadal będzie kontynłowany. Po 20 minutach wrócił prąd i światła na scenie znowu rozbłysły. Koncert trwał dalej. Uśmiech Dawida powalał na kolana,zresztą jak zawsze. Dawał nam siebie na 100 %.  Przy pierwszych dźwiękach "Ostatni" zaczęłyśmy płakać. To bardzo ważna piosenka dla niego jak i dla nas, bo to wkońcu od niej wszystko się zaczęło. Koncert trwał 2 godziny i to 2 godziny przeleciały w oka mgnieniu .Pojawiły się piosenki takie jak "Na zawsze" czy "Afraid" a także piosenka z serialu szkoła.Każdy z nas bawił się,krzyczał i skakał w rytm piosenek Kwiata. Najgorsze było rozstanie. Rozstać się z ukochaną osobą. Gdy wsiadłyśmy do samochodu w drogę powrotną cały czas miałyśmy w głowie jeden temat - Jedziemy od Dawida i z każdym kilometrem oddalamy się od niego bardziej. Czułyśmy smutek oraz pustkę,że to już koniec, że rozstajemy się z naszymi siostrami, i z tymi wszystkimi ludźmi. Gdy już wróciłyśmy do domu nie mogłyśmy zasnąć. Byłyśmy przygnębione,że to już minęło.

Dzisiaj nie możemy uwierzyć w to co się zdarzyło wczoraj. Byłyśmy tak blisko niego. I dopiero dzisiaj strasznie pragniemy wrócić tam i mocno za nim tęsknimy, bo chcemy jeszcze raz go zobaczyć. Dzisiaj strasznie go nam brakuje, brakuje spojrzeń w oczy i uśmiechów. Brakuje piosenek śpiewanych na żywo przez niego. To straszne uczucie. Być daleko od idola.Nie ma słów jak czułyśmy się wczoraj i jak zupełnym przeciwieństwem czujemy się dzisiaj. On jest dla nas, my jesteśmy dla niego. Gdy patrzymy na zdjęcia z wczoraj,przypominają nam się każde chwile tam spędzone i próbujemy powstrzymać się od łez.Nie umiemy dzisiaj słuchac innych piosenek wykonanych przez innego artyste. Kochamy go najmocniej z całego naszego serca i będziemy na zawsze.Lecz pocieszające jest to,że za 15 dni znowu go zobaczymy. Nasze szczęście...

Zdjęcia z koncertu.

<3 !

Pozdrawiamy wszystkie dziewczyny poznane na koncercie ;)!

Buziaki:*